Светиот апостол Варнава

11 јуни (по стар стил)

Еден од седумдесетте апостоли. Роден на Кипар, од богати родители од племето Левиево, и заедно со Савле се учеше кај Гамалиил. Името му беше Јосиф, но апостолите го завикаа Варнава, што значи „Син на Утехата“, зашто вонредно умееше да ги утешува човечките души. Кога Савле се обрати, тој прв го внесе меѓу апостолите. Потоа со Павле и со Марко го проповедаше Евангелието во Антиохија и по други места. По сè изгледа, тој прв проповедаше и во Рим и во Милано. Пострада на островот Кипар, од Евреите, и Марко го погреба на западните порти од градот Саламина, со Евангелието на евангелистот Матеј на градите, коешто самиот рачно го препиша. Неговиот гроб остана непознат неколку векови, но со оглед дека многумина добиваа исцеленија на тоа место, се нарече „место на здравјето“. Во времето на царот Зинон, кога беше Халкидонскиот Собор, апостолот му се јави на Кипарскиот архиепископ Антим, и тоа трипати во три ноќи, и му го објави својот гроб. Ова стана токму во времето кога властољубивиот патријарх Антиохиски Петар бараше Кипарската Црква да биде под власта на Антиохиската столица. Но, по јавувањето и откривањето на чудесните мошти на светиот апостол Варнава беше востановено Кипарската Црква, како апостолска, да биде самостојна за навек. Така настана автокефалијата на Кипарската Црква.