

Роден во областа Аргирокастра, во селото Луково, од татко свештеник. Од младоста привлекуван од желбата за молитвено тихување. Таа желба најпосле го доведе и на Света Гора, каде што се подвизуваше најпрво во пештерата на Свети Петар Атонски, а потоа во пустината на Света Ана. Не сакаше ни со леб да се храни, туку јадеше само трева и корења. Некои завидливци го обвинија како да се гнаси од леб, но тој лесно и брзо се оправда. Најпосле се здружи со светиот Максим на Капсокалива. Заради својата искрена љубов кон Бога, Нифонт задоби од Него дарови на чудотворство и прозорливост. Исцелуваше болни со молитва и со помазување со масло, а проѕираше во настани што се случиле и во тие што ќе се случат. За себе прорече дека ќе се упокои во Петровите пости. И кога осамна денот на неговото заминување, им рече тој на браќата околу себе: „Не плачете, а радувајте се, зашто во мене ќе имате молитвеник пред Бога за вашето спасение“. Најпосле рече: „Време е да заминам!“ И Му ја предаде својата света душа на Бога на 14 јуни 1330 година.
| д | н | с | Јануари 2026 |
|---|---|---|---|
| Ч | 1 | 19 | |
| П | 2 | 20 | |
| С | 3 | 21 | |
| Н | 4 | 22 | |
| П | 5 | 23 | |
| В | 6 | 24 | |
| С | 7 | 25 | |
| Ч | 8 | 26 | |
| П | 9 | 27 | |
| С | 10 | 28 | |
| Н | 11 | 29 | |
| П | 12 | 30 | |
| В | 13 | 31 | |
| С | 14 | 1 | |
| Ч | 15 | 2 | |
| П | 16 | 3 | |
| С | 17 | 4 | |
| Н | 18 | 5 | |
| П | 19 | 6 | |
| В | 20 | 7 | |
| С | 21 | 8 | |
| Ч | 22 | 9 | |
| П | 23 | 10 | |
| С | 24 | 11 | |
| Н | 25 | 12 | |
| П | 26 | 13 | |
| В | 27 | 14 | |
| С | 28 | 15 | |
| Ч | 29 | 16 | |
| П | 30 | 17 | |
| С | 31 | 18 |